Bunun disinda gecmis 2 senede tv’de izlerken de fark ettigim su durumu da belirtmem lazim. Istanbul Park, Bahreyn pistinden hallice olsa da hala yesillikten yoksun semalarinda kocaman toz bulutlarinin birbirlerini kovaladigi bir yer. Etrafa biraz yesillik serpistirseler; yok eger kuresel isinma agaclari sulamayalim diyorsaniz bari bos yerlere yesil halilar yerlestirseler. Pist, tribunlerden fazlasiyla kopuk. Haliyle yarisa tam anlamiyla konstantre olabilmek, yarista o an neler yasandigindan haberdar olabilmek cok cok guc. Her ne kadar tribunlerin onune dev ekranlar koymus olsalar da, isletmeciler ekrandan gecen yazilari okuyabilmemiz icin iyi bir durbune ihtiyacimiz olabilecegi gerceginin farkina hala varamamislar olsa gerek. Araclar pite girdikten belli bir sure sonra siralamayi takip edebilmek hayli zor, ornegin patlayan lastigin hamilton’a ait oldugunu ancak arka sirada oturan durbunlu birinden ogrenebildim. Oysa ki ben Alfonso zannediyordum. :)  

Yarisin seyrinden ayri olarak elimde sadece e-mailime gelen teyit mesaji oldugu halde yarisa girebilmem de acikcasi beni hayli sasirtti. Tabi sonuc olarak elimde ileride veletlerime gosterebilecek bir bilet yok, ama o an 35 derece sicakta gunesin altinda 1 km kadar yuruyup bileti giseden almadigim icin hayli mutlu oldugumu tahmin edebilirsiniz. (kiddo’ya sorun!.) Cakma bir teyit mesaji hazirlasam word’de bu kadar para vermek zorunda da kalmayabilirdim galiba. Bi dahaki sene icin dusunulebilecek seyler listesinin en tepesine yazmak lazim. :)  

Neticede guzel bir gun, yaninizda sevdiginiz insan kirmizilara burunmus bi halde f1 yarisini izlemek, massa kazansa da sevinip el saplatmak, sonra hos muzikler esliginde kisa bir araba yolculugunun akabinde arby’sleri mideye indirmek midir? Evet, indirmektir…

Technorati etiket: formula 1, f1, grand prix, istanbul park, istanbul, massa

yalniz filme gitmeden evvel akilda olusabilecek tek soru isareti, filmin turkiye’de orijinal haliyle degil de seslendirmeyle giriyor olmasiydi. neticede bart’i, homer’i, marge’i, lisa’yi ve tabi en onemlisi apu’yu bildigimiz sesleriyle duyamamak oyle hemen adapte olunabilecek bir sey degil. zaten buna ilk tepki de film baslar baslamaz 2-3 sira yanimizdaki elemanin “aaa, ama bu turkceymis!” tarzinda salonun cogunun duyabilecegi bir sekilde nidasiyla geldi.

ve fakat, beklentilerimin uzeride, hayli basarili buldugum bir ceviri/seslendirme ortaya cikmis diyebilirim. en azindan filmle olan duygusal baginizi tarumar edebilecek bir durum yok ortada. ali poyrazoglu’nun seslendirdigi homer kulaga cok itici gelmiyor. filmse son derece basarili; basindan sonuna kadar eglenmek garanti diyebilirim. uzun bir simpsons bolumu tadinda.. lakin bundan rahatsiz olacak biri cikabiliyorsa ortaya, onu su siralar sinemalarda oynayan bol olumlu, kol kesmeli, dehset cagristirici, kan fiskirtici filmlere yonlendirebiliriz.

Technorati etiket: simspons, movie, sinema, film

her neyse, oy atmam gereken sandigi biraz aradiktan sonra ismimi secmen listesinde goremeyince “ulan, boyle seyler de hep beni buluyor!” diye soyleniverdim haliyle. tum listeyi rahat 4-5 kere kontrol etmisimdir, “soft kufurler” esliginde… bir kac sandik listesine daha baktim umutsuzca. ondan da bir hayir cikmadigi icin okulun mudurunu bulup odasinda ysk’nin internet sitesine bakmaya calistim. ama kafasini kirdigimin ysk’si secim gunu siteyi kapatmis. hafta sonu fazla mesaiye kalmayalim, serverlar elektrik harcamasin diye dusunmus olabirler; sasirmam yani…

ortada salak salak dolanip milleti izlerken koridorun sonundan babamin sesini duydum; “oglum sen kor musun?!”… evet, olabilirim. o kadar baktiktan sonra ismimi listede goremedigime gore. yalniz bu liste sayesinde”yardiray sokak” diye bi yerde oturdugumu ogrendim, kulaga pek tekin bir yermis gibi gelmiyor ama.

Technorati etiket: secim, secim 2007, haydar bas, korum ben, hava sicak

bunun disinda insanlarin bilmedigim yerlerde dolasirken bana adres tarifi sormalari bir gelenek halini aliyor. bostanci’da gecirdigim yaklasik 15 dakikalik kisa bir surede 2 kisi adres sordu; ve ben kendimi kotu hissettim. “hayir, bilmiyorum” demekten hoslanmiyorum iste n’apayim. hani karsidaki “o zaman ne geziyon burda?!” diyecekmis gibi geliyor. :) en komik olansa, ingiltere’de londra’nin gobeginde aylak aylak dolanirken uzakdogulu bir vatandasin bana adres sormasiydi. ne diyim ben artik sana…

Film, ursula le guin’in “yerdeniz öyküleri” serisinin bir uyarlamasi. Daha evvel bu seri hakkinda bir fikre sahip olmadigim icin, aslina sadik kalinmis mi ya da uyarlama seriyle karsilastirildiginda basarili olabilmis mi bilemiyorum. Yine de cesitli yerlerde okudugum kadariyla, pek cok uyarlamada oldugu gibi, siki takipciler (ya da fanlar diyelim) ortaya cikan sonuctan fazla memnun degiller. Bana goreyse; her ne kadar miyazaki sr. mertebesine ulasmak icin daha cok yolu olsa da junior ilk isinde guzel bir performans yakalayabilmis diyebilirim. Filmde genel olarak engin bir hayal gucunun izlerine cok sik rastlayamiyoruz ama karakterler guzel islenmis vaziyette. Belki hikayenin gectigi yerdeniz (earthsea) daha iyi tasvir edilebilirdi. Sonuc olarak, gidilip gorulmeye deger bir calisma ortaya cikmis. Umuyorum ki, hayao miyazaki gonul rahatligiyla tahtini ogluna birakabilsin ilerleyen yillarda…

Bunun disinda alkazar sinemasinda miyazaki gunleri baslamis durumda. Animasyona ilgi duyanlar sakin kacirmasin; zira miyazaki’nin yapitlari mukemmel bir hayal gucunun mahsuludur ve izlemeye doyamazsiniz. O muhtesem detaylar, harika karakterler… bir aksilik olmazsa onumuzdeki Cumartesi “ruzgarli vadi”yi izlemek icin orada olacagim.

Technorati etiket: miyazaki, goro miyazaki, gedo senki, earthsea, alkazar, sinema

neyse, dun isyerine gelip de e-postalarimi kontrol ettigimde biletlerin uzun beklemelerden sonra nihayet gun itibariyle satisa cikacagini ogrendim. ve iste orada browser refresh olayi basladi benim icin… bi ara acaba cache’den dolayi sitenin guncellenmis halini goremiyor muyum diye dusunup temizlige bile giristim. sonunda aksam uzeri 2 tane sahne onu biletini kapip mutlu mesut kiddo’yu aradim. hani bazen ruyalar gercek olur ya, oyle iste… allah izin verir de bir aksilik cikmazsa 7 eylul aksami bogaz havasi esliginde tool’un tadina varacagiz. 

…ve tanri nikita’yi kiddo’suz birakmasin… 

Technorati etiket: tool, konser, concert, kurucesme, 07 eylul

karayip korsanlari serisinin ucuncu filmini vizyona girer girmez izleme sansini bulduk; filme reklamlarda girebilmis olsak da. bu arada kritiklerime gecmeden evvel, belirtmem lazim. her ne kadar fiyat acisindan rakiplerinden birazcik daha pahali olsa da nautilus’taki cinebonus sinemalari cok rahat ve havalandirmasi yeterli. karayip korsanlari 2′yi izledigimiz ve hem terledigimiz hem de ayaklarimizi ondekilerin kafasina degdirmek zorunda kaldigimiz sinemayla kiyaslandiginda (capitol oluyor bu) tercih edilebilir. ama yine de yaninizda guzel bi insan oldugunda, samanlik seyran olur orasi ayri… ;)

neyse, filme donersek; hollywood film sektoru seri filmlere birazcik daha ozen gostersin lutfen. bunun icin ornegin, seri filmlerini her sene vizyona sokmayabilirler. ya da senaryo uzerinde birazcik daha calisabilirler ve salt aksiyonu dayamazlar bu aciz sinemakoliklere. kendi adima diyebilecegim su ki; karayip korsanlari hem gereginden fazla uzun olmus (3 saat suren bir film haliylen insani sikiyor bi noktadan sonra), hem aksiyonun ayarini kacirmislar, hem de nedense jack sparrow’a gereken ilgiyi gostermemisler. hele bir evlenme sahnesi vardi ki, eger ozunde anlamadigim baska gondermeler ya da alt-metin okuma zimbirtilari yoksa, akillara seza…

serinin ilk filmi 8, ikincisi 7, ucuncusu ise 6 puan alabildi benden. johnny depp, karayip korsanlari serisinden siyrilip “finding neverland” tadinda filmlerde oynasin diyorum sadece. ha bir de, orlando bloom senden adam olmaz ancak legolas…

Technorati etiket: karayip korsanlari, johnny depp, orlando bloom, pirates of the caribbean

Soyle bir sey oldu bu sabah: Once uykulu ve yari kapali gozlerle disimi fircaladim. sonra her zamanki ise gidis formami giyip, kirmizi medeniyet yularimi bagladim. tekrardan banyoya donup sacimi insansi bir hale sokmaya karar verdim mecburen. yalniz buna niyetlendigimde, once joleyi dis fircasina surdum niyeyse. “lan napiyorum ben” diye kendime gelmemin akabinde joleyi temizleyip onun yerine dis macunu surdum ve tekrardan disimi fircalamaya basladim. haliylen 1 dakika icerisinde muthis bir deja-vu hissiyle birlikte halihazirda 10 dakika once disimi fircalamis oldugum gercegi aklima geldi. kendime hafifce bir kufur savurup banyodan ciktim. hikayenin sonunda en azindan dogru servise binip, calistigim yere varabildim. iyi bir durum yani… ;)

p.s.: evet, fazla gunluk tadinda bir yazi oldu farkindayim; ama dalginim iste bu aralar…

bir kere, oss’ye hazirlandigim zamanlarda, eve dondugumde cantami sinifta unuttugumu farketmistim. durum bazen bu kadar vahim durumlara ulasabiliyor yani.bu aralar da devamli anahtari kapinin uzerinde unutuyorum. kapiyi actiktan sonra, ayakkabimin baglarini cozmek icin egilip kalkmam suresinde (buna yaklasik 10 saniye diyelim) hafizam resetleniyor sanirim. en nihayetin geceleyin kapi kilitlemek icin fellik fellik anahtari ararken, onu nerede bulabildigimi tahmin edebilirsiniz. markete gittigimde de alacaklar listesindeki mamullerden en az birini unutup eve donme olasiligim da %72 gibi…(kusurat vereyim de dogru dedigim belli olsun ekolu)

p.s.: insan mutluluktan sismanliyormus… bu aralar bunu daha iyi idrak etmis bulunuyorum.

Technorati etiket: sikinti, bulanti, is guc