Baba ve pic
elif safak’in turkiye capinda olay yaratan ve neticesinde dunyada da ses getiren son romani ‘baba ve pic’i okudum. haliyle oncelikle merak ettigim, kitabin edebi degerinden ziyade ‘turkluge hakaret ediliyor’ diye yaygara koparanlarin ne kadar hakli olduklarini ya da olamadiklarini gormekti.
edindigim sonucu hemen belirtmem gerekirse; koken olarak bir turk olmama ragmen kitabi okudugum muddetce -ki yaklasik 4-5 gune tekabul ediyor- kendimi hic hakarete ya da iftiraya ugramis gibi hissetmedim. bu yaygaranin neden koptugunu da anlayabilmis degilim hala. yani sira mahkemelerde ilgili davalari acanlarin da kitabi sahiden okuduklarindan supheliyim. eger okumuslarsa da bunu yaparken antenlerini sadece soykirim kelimesine ayarlamis ve geride kalan bir suru seye hic onem vermemis olsalar gerek.
neticede bir yazar kitabinda farkli kesimlerden insanlari konusturabilir, tartistirabilir. bu ister ermeni soykirimi hakkinda olsun, isterse de din hususunda. neticede roman bir kurgu eserdir, ingilizce tabiriyle ‘fiction’. yani yazarin eserlerindeki karakterler gibi dusunmesi zorunlu degildir. bunun farkinda olmayanlar da acikcasi edebiyattan nasiplenmemis kisilerdir; kucuklugunde kitap okuma aliskanligi olmayanlar, ve dunyayi oldukca dar bir cercevede gormeye niyet edenler…
edebiyat hususunda derinlemesine bir bilgiye ve yetismislige sahip olmasam da bana gore ‘baba ve pic’ mukemmel ya da basucu olarak nitelendirilebilecek bir yapit degil. ama kesinlikle iyi ve okunmaya deger bir kitap. kurgusu guzel, anlatmak istediklerini anlatma konusunda basarili sayilabilir ve karakterler yerli yerinde. elif safak’in dilini de pek sevdim, ve en yakin zamanda diger ovulen kitaplarini da okumayi dusunuyorum.
Technorati etiket: kitap, elif safak, shafak, baba ve pic, the bastard of istanbul, roman
Henuz yorum yok